Geïnspireerd door onderstaand “testament”, hebben we dan toch besloten om er weer een nieuwe hond bij te nemen. Het verdriet van het verlies van Chicko is er nog steeds, en zal waarschijnlijk wel nooit helemaal weg gaan. Maar ik weet zeker dat als Chicko een testament had kunnen maken dit zijn wens was geweest.

Jeanette had “Frizzle” (zoals Kyra voorheen heette) gevonden online, het schijnt dat Kyra en haar broertje van een truck waren af gegooid, en terecht gekomen bij een animal rescue organisatie. Haar broertje was al redelijk snel geplaatst, maar Kyra, zat er al een gelange tijd, misschien omdat ze wat hechtingen in haar rug had, een wond die had opgelopen in de rescue organisatie. Mensen zijn vreemd soms, en denken, oh daar zijn kosten mee verbonden, en kiezen dan liever voor een andere hond. Afijn uiteindelijk had Jeanette me overtuigd dat dit de hond moest gaan worden, en hebben we haar een 3tal weken geleden opgehaald.

Eenmaal thuis gekomen begon ik als snel door te krijgen waarom Kyra daar nog steeds zat, een compleet door geslagen hond die naar absoluut niets luisterde en op alles wilden gaan jagen. En ik dacht daar gaan we weer, toen we Alfie (onze Belgische herder) kregen was dat eenzelfde gevalletje, en heeft me driekwart jaar gekost om in z’n gareel te krijgen. Alfie is inmiddels een heerlijke hond, maar had ik nu zin in weer zo’n hopeloos geval ? Afijn wetende dat deze hond niet makkelijk te plaatsen zou zijn, gaan we er dan maar weer voor. De eerste 2.5 week heeft Kyra vast gelegen met uitzondering van de training sessies tijdens de dag, en dat waren velen uren. De eerste week getracht met haar aan de riem te lopen, dit was onmogelijk ze liep op 2 poten voor je uit je armen uit je lijf te trekken. Ze trok zo hard dat ze kale en rode geïrriteerde plekken kreeg in haar nek, en dat kon toch ook niet goed zijn. Dus in m’n oude truken doos gedoken, en een “halti” (anti trek tuig) gevonden. Dit is een tuig wat om de snuit van een hond gaat (niet te verwarren met een muilkorf), dit tuig voert een bepaalde druk uit op de snuit van de hond, waar ie zich heel erg beperkt voelt in z’n doen en laten. En dit in combinatie met een harnas om haar nek wat te sparen zou moeten werken.

Nu dit werkte als een wonder, eindelijk bleef ze naast me lopen en stopte ze als ik dat deed, nu konden we dan eindelijk verder gaan met alle andere dingen die ze moeten gaan leren (blijf, lig etc.). We zijn inmiddels ruim 3 weken verder en Kyra begint behoorlijk goed te reageren op onze commando’s, het blijkt uit alles dat het een zeer intelligente hond is, maar zoals gewoonlijk niemand had de moeite genomen haar iets te leren. Het gebruik van de honden luik(en) had ze in 2 tellen door, en het feit dat ze kan zwemmen had ze ook al snel door. Weliswaar moest ik haar over haar angst helpen, maar dat duurde niet lang en sprong (dook) daarna met 4 poten in de lucht om met een grote splash in het water terecht te komen. Omdat je 3 weken heel erg veel met haar bezig bent, begint er als snel een bond te vormen, niet dat ze die oefening nou zo leuk vond, maar ze begint te begrijpen dat wij de Alpha leiders zijn, wat een vertrouwen kweekt. Deze bond heeft tot gevolg dat ze stukken rustiger is geworden, maar heeft nu weer tot gevolg dat ze helemaal panisch wordt als we haar verlaten. Hier zijn we nu dus mee in de weer, ze is in de 3 weken nog niet alleen geweest, maar aanstaande woensdag zijn we beide naar ons werk, wat dus de vuurdoop gaat worden. We zijn afgelopen weekend al druk bezig geweest met het verschillende keren te vertrekken, zei het voor een niet al te lange tijd. Wanneer we dan wegrijden rent ze zo langs ze kan aan de hek rand mee tot dat niet meer gaat. Ben erg blij dat ik dat hek heb gezet, want Kyra had weinig te doen gehad met de originele omheining, hopelijk is het genoeg om haar binnen te houden.

Alfie is erg content met de nieuwe aanwinst want hij al een tijdje zoekende na het verlies van Chicko. Kyra heeft verschrikkelijk veel energie, waar Alfie maar met moeite mee kan komen. Na een speel periode, komt ie bekaf binnen, terwijl Kyra ernaast staat zonder ook maar iets te hijgen, met een gezicht van, is dat alles wat je hebt LOL. Dus allemaal goed nieuws, maar………. we zijn erg nog niet, de kippen hebben een gigantische aantrekkingskracht op haar, en we durven haar nog niet los te laten wanneer de kippen los lopen. Ik denk niet dat Kyra ze wil doden, maar het opjagen is wel zekeren een van de dingen die ze wil gaan doen, en de stap tussen opjagen en doden is heel heel erg klein. Dit gaat dus tijd kosten, en eerlijk gezegd weet ik niet zeker of ze ooit samen met de kippen los kan lopen, afijn de tijd zal het leren, we houden jullie op de hoogte.