Ik ben een paar dagen gelden weer heelhuids teruggekeerd vanuit New Zealand. Zoals ik de vorige blog had vermeld was ik met Ken (mijn maat van de Gold Coast) naar New Zealand gegaan om 2 Cricket wedstrijden te gaan bekijken.

Ik ben een dag eerder naar de Gold Coast gereden omdat onze multiple return visa was verlopen en vernieuwd moest worden. Dit hadden we al online gedaan en konden de visa ophalen bij the Australische immigratie dienst. Vandaar dat we nog wat extra tijd hadden en zijn daarom naar Surfers Paradise geweest. Toen we daar lunch hadden kwamen er 2 beeldschone vrouwen langs om geld in te zamelen voor een goede doel.

Je gelooft nooit wat het goede doel was, deze dames gaan langs de parkeer meters en vullen ze bij waar dat nodig is, om zodoende parkeerboetes te voorkomen. Ik had hier echt nog nooit van gehoord en schijnt een soort protest actie te zijn de gemeente en zijn parkeermeters die al sinds 1965 loopt. In het kort komt het hier op neer, voor een kleine bijdrage kan je laten fotograferen met de mooie dames, en dat geld wordt dan weer gebruikt om de parkeer meters bij te vullen die dreigen te verlopen. Schitterend toch, dat zal de parkeerwachter leren, ze hebben zelfs een eigen website, klik hier.
Afijn terug naar de Cricket, er zijn verschillende wedstrijd variaties in Cricket, een normale wedstrijd die 5 dagen duurt (ja je leest dat goed), one day wedstrijden die gemiddeld 6 tot 7 uur duren en de kortste vorm (20/20) die zo’n 3uur duurt.
Wij bezochten de one day wedstrijd van New Zeeland tegen Australië die om 2 uur begon en dan ‘s avonds in een verlicht stadium eindigt. En ik moet eerlijk zeggen, dat nadat Ken alle regels had uitgelegd ik mezelf erop betrapte dat ik het toch wel leuk vond om naar te kijken. Omdat de wedstrijden zolang duren hoef je niet echt bang te zijn dat je wat mist als je bijvoorbeeld effe weg gaat om een biertje te halen. Wij beiden waren voor New Zeeland, dit omdat de Australische cricket spelers gigantisch arrogant zijn en denken dat ze de beste in de wereld zijn.
Dus dit was een interessant feit een paar gasten die uit Australië komen om in New Zealand de Kiwi’s (zoals de New Zealanders in de volks mond worden genoemd) aan te moedigen. De eerste wedstrijd was in Auckland de grootste stad in New Zealand met zo’n 1.3 miljoen inwoners en ook net als in Sydney een grote harbour bridge hebben. De 2de wedstrijd was in Wellington wat de hoofdstad is en zo’n 400.00 inwoners heeft. Wellington is een schitterend gelegen stad die aan een baai in het zuiden ligt. Het is daar ook beduidend koeler dan wat wij gewend waren, een winderige 15 graden vonden we niet echt warm. Afijn om een lang verhaal kort te maken, beide landen hebben een wedstrijd gewonnen en we hebben erg veel schik gehad.

Terwijl ik lekker aan het feesten was, was Jeanette druk op het werk en met de nodige werkzaamheden rond het huis. Tijdens het voeren van de kippen kwam ze er achter dat er een slang in de nacht hok van de kippen zat, een kleine volgens haar. Ze heeft ‘m maar laten zitten omdat ie waarschijnlijk niet groot genoeg was om onze kippen te verorberen. De volgende dag was ie weg, ik moet dus nog maar eens alle eventuele gaten inspecteren. Verder gaat het goed met de kippen ze leggen gemiddeld 3 tot 4 (soms 5) eieren per dag. Helaas is de kip waarvan we al twijfels hadden overleden, Jeanette vond haar s’ avonds. Nu we de kippen al wat langer hebben komen we er achter dat het geinige beestjes zijn, nu ze steeds minder bang van ons zijn. Een is zelfs al zo gewend aan ons dat ze op je rug springt als je gebukt zit.

Gisteren had Jeanette een ADV dag en hebben we samen wat getuinierd, waaronder het snoeien van onze citroenen boom. Ondanks de boom erg veel citroenen heeft gegeven is ie aangetast door galwespen. Dit is een kleine wesp die eitjes legt in de bladeren of takken (in ons geval) en dan een een vergroeiing (gal) veroorzaken in de tak of blad. Onze citroen boom zat echt onder en we hebben ‘m dus grondig gesnoeid nu maar hopen dat we hier niet te ver mee zijn gegaan, afijn de tijd zal het leren. Toen we heit mee klaar kwamen kwam Tony een buur van verderop langs met een Mud-Krab die ie had gevangen en of we die wilden hebben. Nu daar hoefde we niet lang om over na te denken, hij heeft ons snel uitgelegd hoe we de krab moesten klaar maken hij had ‘m al enigszins schoon gemaakt. Ondanks het een geklieder was om de krab op te eten (was bereid met een chili recept) was het de moeite waard verrukkelijk. Wij hadden net wat vers brood gebakken en hebben ‘m een brood en wat eieren mee gegeven, mooi toch !