Zoals ik eerder heb verteld is de weg waar aan we wonen sinds kort verhard, en tijdens dit proces is onze op/afrit behoorlijk opgehoogd. Dit had tot gevolg dat onze bakstenen brieven bus een behoorlijk stuk lager is komen liggen. Dit betekende dat de postbode een subtiel briefje had achtergelaten in de brieven bus, dat hij niet meer bij de brieven bus kon. Dit hield in dat ie z’n auto uit moet om de post achter te laten, en in eerste instantie dacht ik wat een luie opdonder. Maar later dacht ik als ie dat bij ieder huis moet doen, kan ik met toch wel voorstellen dat dit irritant is, en een hoop extra tijd kost. Daar komt nog bij dat er eisen zijn waar je brievenbus aan moet voldoen, om post bezorgd te krijgen. Nu zijn we op dit moment de keuken in de brandweer brigade aan het opruimen en daar stonden een aantal niet meer gebruikte magnetron ovens. Dus ik dacht dat kan mooi als brievenbus gaan fungeren, dan blijft de post ook tenminste droog als het regent. Afijn gisteren de elektrische onderdelen uit de magnetron gehaald en de magnetron met 4 keilbouten vast gezet op de originele brievenbus, zodat ze ‘m er niet af kunnen jatten. Nu maar eens kijken wat meneer de postbode er van vindt ! Verder is het ook een goed herkenningspunt, je kan dan zeggen we wonen waar die magnetron staat 🙂

We zijn weer druk geweest op en met de brigade, een van de brandweer wagens moest geïnspecteerd worden, dus moest er pico bello uitzien, jeetje lijkt wel of ik weer terug ben in het leger, hopelijk is deze inspectie er een die wat redelijker is ! De hele truck werd van top tot teen schoongemaakt, we vonden nog wat “Hug Teddys”. Dit zijn pluche beestjes (Kolala’s in dit geval) die aan kinderen gegeven worden als ze zijn betrokken bij een auto ongeluk. Een werelds idee, een goede afleiding voor kleine kinderen die het moeilijk vinden om zulke traumatische gebeurtenissen te verwerken. Ze mogen de teddy natuurlijk houden, en omdat dit zulke traumatische gebeurtenissen zijn gaat het verhaal dat deze teddy’s een hele speciale plaats krijgen, en soms jaren met veel liefde worden gekoesterd. Afijn terug naar de inspectie die vond plaats in Glenreagh waar tegelijkertijd ook een aantal oefeningen werden gehouden. Deze fieldday is ook een familie dag wat betekend dat de hele familie mee kan. De kinderen kunnen dan met de brandspuiten spelen enzo, dus die genoten met volle teugen ! De oefening waren ook goed georganiseerd, en interessant, een van de oefeningen moest in z’n geheel worden uitgevoerd met een blinddoek. Dit is niet zo makkelijk en je moet goed nadenken wat je doet, maar is erg leuk om als spectator gade te slaan ! Ik heb in een deuk gelegen wat een schik zeg, totdat je het zelf moet gaan doen 🙁 En als afsluiting van de dag hadden ze nog wat speciaals in petto, wat erg veel hilariteit gaf, 4 personen van elke brigade moesten zich ontkleden tot ondergoed en T-shirt. dan op het signaal moest 1 persoon zich zo snel mogelijk aankleden en dan naar een ander brigade lid rennen zodat die zich aan kon gaan kleden. Afijn Jeanette en ik waren onder andere de pineut, maar we hebben het tot een goed einde geholpen.

Verder ben ik ook nog bezig geweest rondom de cottage, der groeide zoveel onkruid dat er wat aan gedaan moest worden. D’r waren een hoop woodchips (houtsnippers) bij de brigade afgeleverd om de tuinen rondt de brigade bij te werken. Maar aangezien dit veel te veel was, ben ik maar wat aanhangers gaan halen om zelf te gebruiken. Het voordeel van woodchips is dat dit ervoor zorgt dat de grond zoveel mogelijk vocht vasthoudt in de zomer, en tegelijkertijd tijdens de afbraak de grond ook vruchtbaar maakt. Om te voorkomen dat de onkruid er gewoon door heen groeit heb ik eert een laag karton en kranten neergelegd, en daar dan de woodchips over gegooid. Dit zou voorlopig voldoende moeten zijn, het ziet er dan ook een stuk beter uit. Alhoewel de volgende dag had Jessy het nodig gevonden om wat wijzigingen aan te brengen en ze had de hele boel omgeploegd 🙁

Oh ja, ik ben jarig vandaag en ga zo lekker met Jeanette uit eten in een leuke pub in Grafton !