Als eerste willen wij via deze weg onze dank betuigen aan alle mensen die de tijd hebben genomen om ons een berichtje te sturen met hartverwarmende en ondersteunende woorden.
Dit heeft ons verwerkingsproces en het feit dat we niet aanwezig konden zijn, een stuk dragelijker gemaakt en ons toch het idee gegeven dat we er in spirit bij waren !
Ik wil speciaal Louis van der Linden bedanken voor het brengen van een laatste saluut, wat erg veel ontzag en emotie met zich mee bracht, een meer waardig afscheid kan ik me niet bedenken Pa, je had hier apetrots op geweest !
Bedankt maatje !

Het leven gaat door, zegt men en dat is waar, en een kant maar goed zodat je niet teveel tijd hebt om (te) lang stil te staan bij nare gebeurtenissen. Het weekend dat Pa overleed waren we uitgenodigd bij Tony & Lisa die wat verderop wonen voor een verjaardags party. Nu kan je thuis blijven zitten omdat je hoofd daar niet echt naar staat, maar dit was eigenlijk een welkome afleiding. Er was zoals gebruikelijk waar we nu wonen, een groot kampvuur, en ik kon me geen groter vlammetje ter nagedachtenis voor Pa bedenken 🙂 Zondags waren we uitgenodigd voor een bruiloft van Bernie & Janet. Bernie & Janet zijn al wat ouder, en hadden besloten dat het tijd was om hun 20 plus jaar samen zijn, te bezegelen in een huwelijk. Bernie had Janet al een keer eerder gevraagd in een vroeg stadium van hun relatie, waarop Janet had gezegd dat dit te vroeg was en zei wel aan zou geven wanneer het tijd zou zijn. Hij had niet verwacht dat zo’n 20 jaar ging duren ! Het mooie van trouwen in Australië is dat je alles gewoon bij je thuis kan doen, wat zij ook deden, de hele ceremonie werd volbracht op het terrein van haar broer. Dit is alles wat ik ooit wilde van een bruiloft en niet mogelijk is in Nederland, dus wie weet wat de toekomst brengt voor Jeanette en mij 😉

Veder ben ik deze week druk bezig geweest met de greppel die gegraven moest worden voor het aansluiten van het zonne-cellen systeem. Aangezien ik dit niet met de hand wilde gaan doen en om geld te sparen heb ik een “Dingo” (een kleine Bobcat) gehuurd. Je kan die dingen besturen zonder een speciaal “rijbewijs” nodig te hebben. Na wat uitleg van de verhuurder, de dingo naar huis gereden, waar Ian me een handje zou gaan helpen. Thuis gekomen de juiste hulpstukken geïnstalleerd en daar begonnen we eerst met het stuk in het bos wat ik al enigszins had vrijgemaakt de week ervoor. Onvoorstelbaar hoeveel kracht zo’n klein machientje heeft. De grond is vrij zanderig maar erg compact, en normaal heb je een pikhouweel nodig om er door heen te komen. Het was echter geen enkel probleem voor de “Dingo”. We maakte gestaag vorderingen totdat we de hoofdleiding van onze stroomvoorziening raakte en compleet door midden hakte. Dit was volledig onvoorzien omdat ik (naar ik dacht) weg van de originele leiding was gaan graven. Afijn het was inmiddels al donker aan het worden, dus hebben we de hoofdschakelaar omgezet en de boel maar de boel gelaten. ‘s avonds een diner met kaarslicht gehad met Jeanette. De volgende dag kwam Ian aan met een (oude) 5KVA generator wat onze ijskast, vriezer en pompen draaiende zou moeten houden. Omdat we zelf onze water voorziening verzorgen hebben we een aantal pompen draaien die de waterdruk creëren, helaas betekend dat dat als de stroom wegvalt we ook geen water (druk) hebben, dus de generator werd erg geapprecieerd. We hebben die dag dus het resterende stuk van de greppel gegraven wat klaar was rond de middag. Dit gaf me wat tijd om wat elektriciens te bellen. Helaas was niemand in staat om ons snel te komen helpen, en aangezien ik de afgrijselijk herrie van de (oude) generator een beetje zat werd, heb ik een poging gewaagt om de hoofd stroom leiding te repareren, wat is gelukt. Het is zeker geen oplossing voor de lange duur maar we hebben tenminste weer stroom, en als we geen extreme regenval krijgen moet dit blijven werken totdat we een permanente oplossing hebben. Deze vrijdag is de planning dat het zonne-cellen systeem geïnstalleerd gaat worden, dus hopelijk kunnen we alles gelijk aansluiten (weet niet waar ik deze positieve gedachte vandaan haal).

Het is inmiddels Mei, en we gaan naar de winter toe wat is te merken aan de temperatuur s’avonds, binnen niet al te lange tijd kunne we weer lekker de houtkachel weer aan doen. Dit houdt dus in dat er weer hout gesprokkeld/gespleten moet gaan worden. Ik had een paar dode bomen getraceerd, en een daarvan lag half op de grond. Na de boom goed te hebben gestut, kwam helaas toch nog mijn kettingzaag vast te zitten, en er was geen beweging meer in te krijgen. In dat soort gevallen is het handig om een 2de kettingzaag te hebben, om inkepingen te maken die de vast zittende zaag genoeg speling zou moeten geven om lost te komen. Na wat vloeken en tieren lukte dit, moet dus toch mijn stut-tactieken maar eens herzien. Binnen een aantal weken krijgen ik een cursus van de Fire brigade, hoe bomen te vellen met en kettingzaag die ergens tegen aan leunen, wat nog wel eens nodig is tijdens het bestrijden van bushfires. Hopelijk steek ik daar wat tips op om deze praktijken te voorkomen.