Afgelopen Pasen hebben we een hoop bezoek gehad, Bart & Hanneke (uit Sydney) met hun 3 kinderen Jim, Luke en Amy, en Wim & Kathy.

Wim & Kathy waren al een dagje eerder gekomen en die avond heb ik getracht om weer eens een overheerlijke paella te maken. Het was al weer een hele tijd geleden dat ik mijn “Signature” gerecht had gemaakt, kon ik het nog ? Afijn naar verluiden was ik mijn kunsten nog niet verloren en werd er gretig van gegeten 🙂 Het was ook erg leuk om Bart & Hanneke en de kids (Amy zat toen nog in de kinderwagen) weer eens te zien dat was alweer 3 jaar geleden. Bart & Hanneke waren onze eerste bezoekers toen we nog maar net naar onze nieuwe stek waren verhuist. Bart had toen zelfs nog geholpen om onze watertank te plaatsen. Pasen is natuurlijk geen Pasen als er geen paaseieren gezocht hoeven te worden, nu dat inderdaad het geval, kilo’s (lichtelijk overdreven) chocolade eieren waren er verstopt en gevonden 🙂 Gelukkig werkte dit jaar het weer eens mee, normaal regent het altijd met Pasen, maar om een of andere reden was dat deze keer niet het geval. Dit gaf ons dus wat meer mogelijkheden om dingen te gaan doen, en afgezien van een hoop eten (& drinken) hebben we een hoop andere dingen gedaan. Wat rondjes met de grasmaaier gereden, naar de brandweer kazerne geweest en effies in de grote brandweer wagen gereden (met zwaailichten en sirene), nog wat water “verspilt” en met de brandweer spuiten gespoten, om de middag te eindigen in een pub waar een groot “jump castle” stond. En natuurlijk een hoop bij gepraat over de familie en Hornsby Heights waar we tenslotte zo’n 12 jaar hebben gewoond. Afijn zoals vermeld het was schitterend om ze allemaal weer eens te zien en we hebben een hoop schik gehad.

Dan is er verder nog te vermelden dat het huis naast ons is verkocht, nog net voor de officiële veiling. We hebben al kennis gemaakt met de nieuwe bewoners, en laten dat nu de gasten zijn die we een aantal maanden geleden met hun auto uit de modder hebben geholpen. Ze zullen wel gedacht wat een aardig mensen hier in de omgeving 😉

En dan tot slot, heb ik helaas weer een commando reünie gemist, het is tenslotte niet naast de deur. Een paar maten hadden al vermeld dat ik de volgende reünie (2017) toch maar weer eens een keer aanwezig zou moeten zijn. De laatste keer (2003) ben ik nog met Pa (en Louis van der Linden) geweest, wetende dat dit de laatste keer zou zijn dat Pa en ik samen zouden kunnen gaan, en dus ook de beweegreden was geweest om naar Nederland af te reizen. Als ik het zo allemaal weer zie heb ik er wel weer eens zin in, maar om effies een paar duizend dollars uit te trekken om een weekend in Rozendaal te vertoeven, moet ik nog effies over na denken.