Van de week dus druk geweest met het verwijderen van de 3 bomen omdat ze te dicht bij de (nog te bouwen) garage stonden. Een job waar ik niet heel erg veel zin in had, maar ik ga er later spijt van krijgen als ik het niet nu doe. Gelukkig kwam Tony langs met een gigantische lier die we al eens een keer eerder hadden gebruikt. Met deze gigantische lier sleepte ze Leopard tanks mee weg die een rupsband waren verloren, dus kracht genoeg. Het is zaak om de lier zo hoog mogelijk op de boom te binden om een zo groot mogelijk scharnier hoek te bewerkstelligen. Nadat was gedaan de lier om aan een oude boomstronk verankerd, en strak “gelierd”. Tony maakte toen een aantal inkepingen onder aan de boom zodanig dat de boom de juiste kant om zou vallen (niet onbelangrijk). Een van de bomen helde totaal de tegenovergestelde richting op, maar dit zou geen probleem moeten zijn met de methode die we hanteerde. Nu kon ik dus beginnen met het lieren van de bomen, en op een gegeven moment vallen ze dan met een hoop geweld en gekraak om.

Het blijft een erg imponerend gebeuren als zo’n gevaarte naar beneden komt ! Afijn dit was redelijk snel geklaard ondanks het feit dat we tussendoor nog opgeroepen waren door de brandweer om een uit de hand gelopen vuurtje te inspecteren. Nu kwam het opruimen en dit is de dus de klus waar ik niet echt veel zin in had, en gaat een enorme hoop werk in zitten. Je moeten weten dit is allemaal hard hout wat niet te tillen is, maar uiteindelijk is deze klus ook weer geklaard. Een van de bomen was een Blood Wood tree (Bloed hout boom), en het was duidelijk waarom ze zo worden genoemd. Er kwam op een gegeven moment gewoon “bloed” uit stromen, een beetje luguber zelfs. Van een groot gedeelte heb ik de schors verwijderd zodat ik dit hout later weer kan gebruiken om iets te bouwen. Weet alleen nog niet hoe ik die houten palen op de plaats van bestemming ga krijgen, niet normaal hoe zwaar die dingen zijn. Verder hebben we ook weer wat brandhout voor de volgende winter, want tegen die tijd moet het wel een beetje gedroogd zijn.

Een klein gedeelte van het hout heeft al weer een functie gekregen in de vorm van een hoek-paal waar je je hekwerk strak aan kan spannen. We hebben een stukje grond waar door de vorige eigenaar paarden werden gehouden, opnieuw hersteld, zodat we hier Jack (de ezel) ook rond kan laten lopen. Der was niet veel meer van over en heeft het nodige werk nodig om het te herstellen. Dit stuk grond is 3 tot 4 keer groter dan het afgezette stukje grond dichter bij huis. Ook groeit hier nog wat gras wat ie kan eten en het ons weer scheelt om hooi te kopen. Omdat het winter is groeit er geen gras en dus moeten we Jack bijvoeren met hooi. Tijdens het herstellen van het hekwerk was had “meneer” de kans gezien om er vandoor te gaan. Toen ik dit constateerde was ie allang een tijd de hort op, en waar ga je dan zoeken, het is een en al bos hier. Hij reageert aardig op onze stem, maar roepen zoals je je hond zou roepen werkt toch niet echt ! Enigszins in paniek ben ik naar de buren gelopen waar tot mijn grote verbazing hem vond netjes in een omheind weilandje. Het bleek at de buurman Jack zag lopen over de weg en wel door had dat dit niet de gebruikelijke gang van zaken was, en heeft hem met behulp van z’n quad in dat betreffende weiland gedreven. Afijn hij was weer terecht, en ik heb nu het hele hekwerk volledige herstelt en gecontroleerd, hij kan nu niet meer ontsnappen. Ondanks zijn ontsnappings poging gaat het erg goed met Jack en de hoefsmid complimenteert ons iedere keer hoe gezond ie er uit ziet. We proberen ‘m ook zoveel mogelijk mentale afleiding te geven. Jack vindt het leuk om met een bal te spelen wat ik dan ook regelmatig probeer te doen, het is net een hond prachtig 😉