Afgelopen periode druk geweest met jobs om het huis en een hoop sociale bezigheden, ja dat mot ook gebeuren. Dus was het weer de hoogste tijd om een new blog entry te schrijven !

Een aantal weken geleden toen ik voer voor Zack de ezel aan het pakken was in de schuur, zag ik een lange sliert op de grond, kon in eerste instantie niet opmaken wat dit was, maar het bewoog. Na het van dichtbij te onderzoeken zag ik dat het een rij (behaarde) rupsen waren, die elkaar in een lange rij volgden, een erg vreemd gezicht. Toen ik de rij ging volgen kwam ik tot de ontdekking dat het wel een heel erg lange rij was, zonder te overdrijven was het  op z’n minst een meter of 10 !!! Heb toen op internet gezocht of ik iets kon vinden over dit fenomeen. En inderdaad heb ik gevonden wat dit is, het zijn processie-rupsen, en naar het schijnt behoorlijk giftig te zijn. In het het bijzonder voor honden, als die de irritatie waar ze in aanraking met rups zijn gekomen gaan likken en de dood tot gevolg kan hebben. Ja ik hoor jullie al zeggen het zal Australië niet zijn, maar loop niet te hard van stapel deze rupsen schijnen ook in Europa voor te komen, lees dit stukje maar. Afijn toen ik dit allemaal las was dit al weer een dag later, dus de rupsen waren pleite, volgende keer zal ik ze dan toch allemaal vernietigen, wil geen risico lopen.

Je zou haast vergeten dat er alleen maar van die gluipers leven hier, maar dat is zeer zeker niet het geval, de laatste maanden hebben we heel erg veel verschillende soorten papegaaitjes om het huis. We hadden die ook in toen we nog in Sydney woonden, en heb me altijd verbaasd waarom dat hier niet het geval was, we wonen nu tenslotte midden in de bossen. Nu ik denk dat ik dat mysterie heb opgelost, we hebben een groot valken nest in een van de hoge bomen, waar elk jaar de valken op terug keren. Na de laatste grote storm is dit nest echter verloren gegaan, en hebben we de valken niet meer terug zien keren. Dat feit is denk het gevolg dat we nu al die papegaaitjes (en allerlei soorten duiven) hebben, wat een lust voor het oog is om te zien. De lorekietjs zijn in grote getallen aanwezig en doen zich tegoed aan de zaadjes die we op de vogelvoeder hebben geplaatst. En dan zijn er ook nog de Koning papegaaien, die meestal in paartjes zijn. Maar we hebben er ook een die altijd alleen is, waarschijnlijk z’n maatje verloren, hij/zij komt bijna elke dag langs om zich tegoed te doen aan de zaadjes, zo vaak dat we hem maar een naam hebben geven (Frankie). Hij is erg gewend aan ons, en ik zal je vertellen dat als de zaadjes op zijn hij/zij me komt duidelijk maken dat dit het geval is. Hij volgt me dan over de property totdat ik de zaadjes heb aangevuld.

 Dit is nu al een paar keer gebeurd dus dit kan geen toeval zijn. Verder heeft ook Zack een gevleugeld maatje, Willy de wagtail (kwikstaart ?), die zo genoemd word omdat ie constant zijn staart kwispelt. Hij/zij is meestal dicht bij waar Zack aan het grazen is, ik denk omdat als Zack graast er een hoop insecten in het gras er vandoor gaan die hij dan weer lekker oppeuzelt. Heb getracht dit te filmen, maar toen Zack in de gaten had dat ie werd gefilmd wilde ie goede een closeup hebben, dus het is niet wat ik had bedoeld, maar het geeft je een idee.

We hebben de laatste tijd weer een hoop regen gehad, dus al onze water-tanken lopen weer over, wat een goede zaak is, ze voorspellen een erg droge winter, net als vorig jaar veroorzaakt door El Nino. Hopelijk krijgen we niet al teveel vorst, vorig jaar hebben redelijk wat planten verloren door die ongebruikelijke lange vorst periode. Afijn ik was na zo’n fikse regen periode met de honden een stuk aan het lopen in de bossen, wat overal (zeik)nat was. Tot mijn verbazing krioelde het van de bloedzuigers overal, dit had ik in al die jaren dat we hier wonen nog nooit gezien. Ik loop normaal met slippers rond en ik kan je zegen ze krioelde over mijn voeten en tussen mijn tenen, heb ze allemaal verwijderd, had er alleen een gemist die tussen mijn tenen zat, de gluiperd. Toen we terug kwamen van onze wandeling heb ik de honden gecontroleerd, maar kon niets vinden, trouwens erg moeilijk om iets te vinden in hun vacht. Het bleek dus dat ik ze had gemist een aantal uren later lagen er allemaal dikke (hun werk was gedaan) bloedzuigers te rollen in de huiskamer. Heb ze allemaal opgepakt en onder een grote baksteen vernietigd, die zullen geen slachtoffers meer maken. Geen lekker verhaal, maar ook dit hoort er ook bij om in de (Australische) bossen te wonen, alhoewel dit de eerste keer is dat ik dit heb meegemaakt, hopelijk de laatste keer.

Tot zover…………