Afgelopen weekend zijn we weer eens in Sydney geweest, dit was om wederom een andere wedstrijd van de North Queensland Cowboys te gaan zien.

Jeanette heeft me vorig jaar een lidmaatschap van de Cowboys voor mijn verjaardag gegeven. Dit lidmaatschap geeft je recht op een uit en een thuis wedstrijd bij te wonen. Een maand geleden hebben we de thuis wedstrijd bijgewoond tegen de Brisbane Broncos. Deze wedstrijd is in Townsville, wat in het tropische gedeelte van Australië ligt en een prachtige stad is. We zijn hier dus naar toe gevlogen, om daar Wim en Kathy te ontmoeten, zij zijn namelijk supporters van de Broncos. Om een lang verhaal kort te maken een schitterende wedstrijd, die gewonnen werd door mijn team de Cowboys. Nu was het zo dat de Cowboys dat weekend 20 jaar bestonden, wat betekende dat er een heleboel oud spelers waren afgereisd om deze wedstrijd mee te maken. Die oud spelers en huidige spelers kwamen na afloop in de club om dit 20 jarig jubileum te vieren. Het mooie van dit is, dat iedereen toegang heeft tot die club, dus je loopt daar gewoon tussen alle (oud) spelers heen, ongelooflijk. De verleiding was daarom te groot, om niet op de foto te gaan met mijn idool (jawel op mijn leeftijd heb je nog steeds idolen) Johnathan Thurston (JT). Daarna hadden we nog een extra dag om ons te vermaken in Townsville, wat we dan ook hebben gedaan. Kortom een weekend om niet te vergeten en daarom hebben besloten om hier een jaarlijks uitstapje van te maken.

Maar terug naar afgelopen weekend, de Cowboys moesten uit tegen spelen tegen de Paramatta Eels dus in Sydney. We hadden er deze keer voor gekozen om te rijden. We moesten nog een aantal dingetjes ophalen, zodat we die dan gelijk mee konden nemen op weg terug. Sydney is niet naast de deur, maar zo’n 6.5 uur rijden. We hebben sinds kort iemand lokaal gevonden die op ons huis en dieren wil passen als we weg zijn. We waren al gelange tijd naar zo’n iemand op zoek, maar tot op heden, hadden we nog niemand gevonden. Donna woont iets verderop, en is gek van honden, waarvan ze er zelf ook 2 heeft. Ze vindt het geen enkel probleem om op ons huis, maar voornamelijk beesten te passen, wat ons in staat moet stellen om er eens wat vaker op uit te gaan.
In Sydney verbleven we bij Daniel & Amanda in onze oude woonplaats Hornsby. Die avond had Daniel een bierproef avond georganiseerd wat we zodanig dan ook behoorlijk hadden gedaan. Maandag was dan de wedstrijd tegen de Eels, het was Koninginnedag hier (wij volgen de Engelse Koningin). Dan had ons afgezet bij het stadion in Paramatta, en we hadden ons voorbereid op een koude avond, dit viel gelukkig mee. Het stadium zat half vol (zo’n 10.000 man) en de sfeer zat er goed in. De Cowboys staan ergens bovenaan in de competitie, en de Eels ergens onderaan, zou een gebakken eitje moeten zijn. Nu dit was het helaas niet, ze maakten ons volledig af, wat inhield dat de Cowboys met rust 30 – 6 achter stonden. Ik kan je vertellen ik heb de nodige berichtjes op mijn telefoon gehad, zoveel dat ik op een gegeven moment maar niet heb gekeken. Nu de tweede helft weet niet helemaal wat er gebeurde, maar opeens kregen de Cowboys het op hun heupen, en bleven maar scoren, wat tot resultaat gaf dat ze de wedstrijd uiteindelijk wonnen met 30 – 36 !!! Wat in het begin een wedstrijd leek te worden die het niet echt waard was om 6.5 uur te rijden, bleek achteraf een van de beste comebacks ooit te zijn.  Dus wederom weer erg genoten.

Verder hadden we het geluk dat het VIVID festival bezig was in Sydney. Dit is een festival waar voornamelijk licht/muziek centraal staat. Overal in de stad worden laser lichtshows op gebouwen bruggen etc. geprojecteerd, wat echt adembenemend was om te zien. Natuurlijk ontbrak het Opera House niet in deze shows, maar de meest indrukwekkende was toch wel het museum of Contemporary Art. Ik heb getracht het een en ander te filmen/fotograferen, om enige impressie te geven. Het is echt ongelofelijk hoe ze dit tot stand brengen, daar moet wel heel wat organisatie aan vooraf gegaan zijn.