Afgelopen weekend hebben we het eerste gedeelte van onze “Basic Fire Training” gehad. Jeanette en ik zijn namelijk lid geworden van de lokale “Rural Fire Bridgade”.

Dit is een brandweer die voledig is gebaseerd op vrijwilligers, en meestal (maar niet uitsluitend) wordt betrokken bij bosbranden. Aangezien wij niet echt veel weten van bosbranden, en omdat we nu 25 hectare bos bezitten leek het ons een logische beslissing om hiervan lid te worden. Dit geeft ons de mogelijkheid om te leren wat er zoal voor gevaren luren, en wat te doen om dit te voorkomen. We willen zeker niet in de situatie terrecht komen wat er in het begin van het jaar is gebeurd met de bosbranden in Victoria. Verder is het ook een goede manier om weer wat mensen te leren kennen, en dragen wij ook ons steentje bij aan de lokale gemeenschap, wat erg belangrijk is in Australia. De training nam het hele weekend in beslag maar was razend interresant, we hebben al een hoop geleerd, over een week hebben we het 2de gedeelte (weer een weekend) van de training en een soort examen.
Het is echt iets waar ik me nog steeds over verbaas, hoeveel mensen hun vrije tijd opgeven hier in Australia om iets te doen voor de gemeenschap. De Brigade waar wij bij horen (Halfway Creek) ligt aan de snelweg (Pacific Highway), wat inhoudt dat ze ook betrokken worden bij verkeers ongevallen. Het stuk snelweg waar wij aan wonen is berucht om verkeersongevallen die veroorzaakt zijn door vermoeidheid, mensen die aaneengesloten lange stukken rijden. Dit vindt ik persoonlijk wat minder, ik ben niet zo’n held in dat zoort dingen en heb al wat horor verhalen gehoord, maar we zien wel, je bent er tenslotte om te helpen ! Wat ik wel weer leuk vindt om chaufeur te worden op die trucks, wat de bedoeling schijnt te zijn. Als het goed is moet ik m’n truck rijbewijs gaan halen (dit is onderdeel van je opleiding) om dit te bewerkstelligen :-)

Wij hebben een ook een verzoek in gediend om “back burning” te verrichten op ons terrein. Dit “back burning” houdt in dat opzettelijk het bos in de brand wordt gestoken op dagen dat er geen gevaar dreigt dat dit vuur uit de hand loopt (meestal in de winter). Er ligt een hoop dood materiaal op de grond (bladeren, planten, takken), wat niet veel nodig heeft om in de fik te gaan op een hete dag. Dit geeft aan dat er al een lange tijd geen bosbrand heeft plaastgevonden, wat betekend dat het een kwestie van tijd is dat dit gaat gebeuren. Als je nu als dit spul laat verbranden op een tijd dat je dit zelf plant en in een periode dat dit niet veel prolemen moet geven (winter), dan is er niets meer over om te verbranden in de volgende jaren. En natuurlijk is dit een razend interesante oefening voor de Fire Brigade. Afijn Donderdag komt er iemand langs om alles te controleren en ons eventueel een vergunning te verlenen.

Eindelijk ben ik dan ook klaar met de dogfence, gisteren de laatste hand gelegd aan het hek wat de hoofd ingang is. Was net 5 minuten klaar om te constateren dat Rusty het al weer klaar had gespeeld om aan de andere kant van het hek te komen. Nu is dat een van de reden geweest dat ie bij de dierenbescherming was achtergelaten, hij was een beruchtte ontsnapper. Als ie dus echt wil dan kan ie er dus nog steeds uit, maar desondanks denk ik niet dat dat veel zal gebeuren. Hij begint al te leren wat de grenzen zijn waar hij mag komen zonder onze begeleiding. De eerste signalen zijn positief, na een aantal uren weg te zijn geweest waren ze nog steeds op het terrein en kwamen ze ons met veel enthousiasme aan het hek begroeten.