Een aantal weken geleden heb ik een aantal nieuwe fruit bomen/struiken geplaatst. Onze grond is erg zanderig (goed voor de drainage) maar vooral ook erg arm en om deze planten een goeie start te geven heb ik wederom diepe gaten gegraven en die opgevuld met verse rottende compost.

We hebben wat rode bessen (red currant) geplant (alhoewel ze nog niet echt goed groeien) en bosbessen (blue berry). De bos bessen zouden hier toch goed moeten groeien, iets verderop zit de grootste bos bessen producent van het zuidelijk halfrond. Ook hebben 2 moerbeien (mulberry) geplant (zwart en wit), waarvan ik nooit had gehoord totdat ik in Australië kwam. Moet zeggen dat de zwarte een soort langwerpige bramen produceert, die niet te versmaden zijn. En tot slot hebben we een aantal verschillende soorten passie vruchten geplant. De passie vrucht is een klimmer dus moet er een frame gebouwd worden waar ie tegen aan kan groeien, dus maar weer eens wat bomen omgezaagd.

De laatste was een behoorlijke klus dit is allemaal hard hout en lood zwaar, dus toen ik het uiteindelijk met een sleep ketting uit het bos had, had ik geen puf meer over (wel een goeie workout). Dus heb ik ze toen het laatste stuk maar achter de auto gegooid, om ze naar de plek te verplaatsen waar ik ze  “ontschors”. Toen dit gebeurt was de palen in de grond gezet, en wat metaal draad gespannen waar de ranken zich naar boven kunnen groeien. De druiven dit we al een aantal jaren gelden hadden geplant beginnen dit jaar ook voor het eerst druiven te produceren en beginnen zodanig groot te worden dat er extra groei ruimte gemaakt dient te worden in de vorm beton bewapening. Zo nu kunnen we hopelijk over een aantal jaartjes genieten van onze eigen (zonder gif) geproduceerde fruit.

Toen ik met al die bezigheden bezig was hoorde ik een luid gekrijs uit de kippenren, wat ik niet gelijk thuis kon brengen. Dus na wat zoeken vond ik daar een baby possum, die om z’n moeder riep. De vorige nacht was ik eruit geweest omdat Rusty (een van onze honden) weer eens op possum jacht was, en onder luid geblaf zijn frustraties liet blijken tegen de possum die in de boom zat, waar ie niet bij kon komen. Ik had Rusty die nacht weer naar binnen genomen, maar nu bleek dat de possum een jonkie had, gelukkig had Rusty ‘m niet gezien die morgen, ben bang dat ie er korte metten mee had gemaakt 🙁 Afijn de possum gepakt en in een warme handdoek gewikkeld, en WIRES gebeld, wat een organisatie is die zorgt voor gewonde (inheemse) dieren. Die hadden me gevraagd om de possum naar de lokale dierenarts te brengen wat ik dan ook heb gedaan. Die zorgen ervoor en zetten ze veelal weer terug waar ze zijn gevonden, het zijn namelijk erg territoriale diertjes die elkaar letterlijk afmaken als ze uit die territories gaan.