Warning: A non-numeric value encountered in /home/afmwebs7/public_html/treechange/wp-includes/SimplePie/Parse/Date.php on line 694

Warning: A non-numeric value encountered in /home/afmwebs7/public_html/treechange/wp-includes/SimplePie/Parse/Date.php on line 694

Warning: A non-numeric value encountered in /home/afmwebs7/public_html/treechange/wp-includes/SimplePie/Parse/Date.php on line 694

Nou daar zijn we weer, heeft effies geduurd maar wilde toch graag wat progressie melden.

Het goede nieuws is dat Alfie vorderingen maakt zei het met kleine stapjes, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik verschillende keren spijt heb gehad dat we hem hebben genomen. We hadden een perfecte dynamiek thuis, alle dieren gingen perfect met elkaar, de kippen, kat en ezel konden allemaal vrij rond lopen zonder ook maar een probleem, Dit is helaas drastisch veranderd sinds de komst van Alfie, en het ergste van alles is dat ie Jessie terroriseert en domineert en doet me iedere keer pijn als dat gebeurt. Alfie was juist bedoeld als een energierijke speelmaat voor Jessie, niets is minder waar, vorige week had ik ze een bot gegeven, en heeft ie haar zelfs te grazen genomen tot bloedens toe :-( Het geven van botten (voorheen geen enkel probleem) is dus ook wat gecompliceerder geworden. Maar aldoende leren we de verschillende situaties aan te pakken. Afijn het is niet allemaal slecht nieuws, in eerste instantie had ik niet echt het idee dat ie veel vorderingen had gemaakt na z’n bootkamp van 1.5 week (geen 2 weken geworden), en 2 tot 3 uur training per dag ! Maar na een week of zo begint hij toch aardig te reageren op correcties en commando’s, en hij begint ook te begrijpen wanneer ik kwaad ben, en dat dat geen goede situatie is, wat ook helpt ! We zijn ook begonnen met de basis gehoorzaamheid oefeningetjes, die erg goed gaan (zie hieronder), heel erg goed, maar dat is tijdens training, luisteren wanneer hij hyperactief is, blijft erg moeilijk voor Alfie !

Je kan hem absoluut niet zonder de riem (buiten de omheining) laten, want dan komt hij echt niet terug als je hem roept ! We hadden Alfie van de week voor het eerst meegenomen naar het voetballen, en ik geloof waardig dat dit de eerste keer voor Alfie in het openbaar was, hij was niet te houden, hij keek gigantisch nerveus om zich heen en wist er niets van te maken. Als ie hier van de riem was gekomen waren we Alfie geheid kwijt geweest, maar na een uur of zo begon ie wat rustiger te worden, en we kwamen tot de ontdekking dat ie een hoop dingen goed vindt. Kinderen die hem zagen waren gelijk gek van ‘m, en op een gegeven moment had ie 5 kinderen om z’n nek hangen voor ik het in de gaten had, hij verblikte of verbleekt niet, dus dat is dan weer mooi meegenomen.

We krijgen ook hulp van Zack de ezel en Chicko (topdog van de honden) voor zijn training. We laten Zack als ik thuis ben uit zijn weitje, aan een lang touw kan ie dan grazen naar hartenlust, dit is natuurlijk iets onweerstaanbaars voor Alfie en na vele pogingen ‘m duidelijk te maken dat ie niet te dicht bij een ezel moeten komen is ie er zelf achter gekomen. Een trap die rakelings langs z’n hoofd kwam (godzeidank) en aantal fikse beten hebben hem tot andere gedachten gebracht en blijft nu op een veilige afstand ;-) Chicko de leider van onze honden zet hem ook regelmatig op z’n plaats d.m.v fikse knauwen die ie onder luid gejank in ontvangst neemt. Klinkt hard maar is erg waardevol Chicko leert hem respect te tonen onder de andere honden iets wat ik/wij onmogelijk kunnen bewerkstelligen. Normaliter leren honden dit in hun puppy periode door te spelen met andere puppy’s, iets wat Alfie waarschijnlijk nooit heeft gedaan. Nu maar hopen dat Jack de kat iets dergelijks gaat doen, want die zit sinds Alfie’s z’n komst voornamelijk opgesloten in onze slaapkamer/badkamer. S’avonds na het eten laten we Jack vrij als Alfie dan aangelijnd binnen ligt. Heel erg langzaam beginnen ze hier aan te wennen, als Jack nou eens een keer z’n nagels in z’n neus zet dan heeft ie dat dan ook weer geleerd, maar dat is tot op heden nog niet gebeurd. Gelukkig begint ie ook wat aan te komen en kan je z’n ribben bijna niet meer voelen. We geven hem 2 keer zoveel brokken als de andere honden gemengd met een mix van rauw gehakt, gelatine, ei, stroop en havermout (hartstikke bedankt Jet !!), wat er in gaat als koek. S’ochtends krijgt ie (tot ergernis van de andere honden) een grote schotel puppy melk wat zijn calcium levels voor zijn botten goed moeten doen, het is tenslotte een hond in de groei.

Afijn we maken vorderingen maar er is nog een hele lange weg te gaan, d’r is geen weg terug, das geen optie, want we denken dat Alfie het waard is, hij is een erge aanhankelijke hond die constant bij je wil zijn en je affectie wil hebben, iets dat ie waarschijnlijk niet erg veel gehad heeft in z’n korte leventje !

Tot zover Alfie………….